(marriage ideal ) ازدواج ایده آل

(معیارهای انتخاب همسر- مراسم عروسی-روابط زناشویی موفق- مهارتهای زندگی و....)

(marriage ideal ) ازدواج ایده آل

(معیارهای انتخاب همسر- مراسم عروسی-روابط زناشویی موفق- مهارتهای زندگی و....)

چسبندگی لوله های رحمی چطور اتفاق می‌افتد؟


لوله‌های رحمی یکی از مهم‌ترین اعضای داخلی لگن به حساب می‌آید که سلامتی آنها هم تاثیر بسزایی در باروری خانم‌ها دارد. بنابراین وجود هر گونه مشکلی در این لوله‌ها یا بروز هر نوع اختلالی در این بخش از بدن می‌تواند مسائل متعددی را برای خانم‌ها ایجاد کند و به همین دلیل باید مراقبت‌های لازم در این زمینه صورت بگیرد. از طرف دیگر، با توجه به این‌که برخی از اختلالاتی که در لوله‌های رحمی ایجاد می‌شود، ممکن است به نازایی منجر شود، اهمیت رسیدگی به سلامت آنها نیز بیشتر خواهد شد.

چسبندگی لوله رحمی

در این میان، یکی از مشکلاتی که خیلی‌ها نگران روبه‌رو شدن با آن هستند، چسبندگی لوله‌های رحمی است. افراد زیادی هم فکر می‌کنند انجام هر نوع عمل جراحی می‌تواند آنها را در معرض خطر این مشکل قرار دهد یا بر این باورند که به تاخیر انداختن بارداری در ایجاد چسبندگی موثر است. برای همین هم چنین افرادی، از راه‌حل‌های متفاوتی برای پیشگیری از بروز چسبندگی کمک می‌گیرند؛ در صورتی که با این روش‌ها نمی‌توان با تمام عوامل موثر در بروز چسبندگی مقابله کرد.

 

چسبندگی چطور اتفاق می‌افتد؟

وقتی درباره چسبندگی لوله‌های رحمی صحبت می‌شود، این سوال به ذهن خیلی‌ها می‌رسد که لوله‌های رحمی چیست و چه وظیفه‌ای دارد؟

 

دکتر فرناز مشیری، جراح و متخصص زنان، زایمان و نازایی در پاسخ به این پرسش چنین توضیح می‌دهد:

در بدن خانم‌ها ابتدا دهانه رحم و پس از آن رحم قرار دارد و بعد از آن نیز لوله‌های رحمی (لوله های فالوپ) که لوله‌های باریکی هستند، قرار گرفته، این لوله‌ها در انتها پهن و کمی بازتر می‌شوند و شاخه‌های انتهایی آن مانند بادکش کنار تخمدان قرار می‌گیرد. بنابراین همین که تخمک در هر سیکل قاعدگی آزاد شود، حالت مکشی که لوله‌ها کنار تخمدان دارد باعث می‌شود تخمک به داخل لوله کشیده شود.

داخل لوله‌ها هم مژک‌هایی وجود دارد که وقتی تخمک وارد لوله شد، آرام آرام شرایط حرکت تخمک را به داخل رحم فراهم می‌کند.

 

اگر به هر دلیلی این مژک‌ها که داخل لوله‌های رحمی قرار دارد، آسیب ببینند یا مشکلی در شکم ایجاد شود که تحرک لوله‌ها را از بین ببرد، ممکن است مشکلی که میان عموم افراد به عنوان چسبندگی لوله‌های رحمی شناخته شده، فرد را درگیر کند.

چسبندگی لوله های رحمی علامت خاصی ندارد و بیماران اغلب به صورت ثانویه به پزشک مراجعه می‌کنند؛ ثانویه با دردهای شدید یا ثانویه با نازایی و... که در این مواقع، پزشک باید شرح حالی از بیمار بگیرد و مشکل را تشخیص دهد

از عفونت تا جراحی

چسبندگی لوله‌های رحمی می‌تواند علل مختلفی داشته باشد و عوامل متعددی در بروز این مشکل نقش ایفا می‌کند. دکتر مشیری با بیان این مطلب، به عفونت‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید:

 

این التهاب‌ها می‌تواند ناشی از عفونت‌های مکرری باشد که خانمی به آن مبتلا شده و پس از این‌که وارد لگن شده، لوله‌ها را درگیر کرده است.

در صورتی که درمان بدرستی انجام نشود، این مشکلات گریبانگیر لوله‌های رحمی نیز خواهد شد.

 

در کسانی که از IUD استفاده می‌کنند نیز احتمال التهاب‌های لگنی و لوله‌های رحمی بیشتر است. بنابراین میان این افراد هم بیشتر شاهد بروز چسبندگی خواهیم بود و به همین علت در خانم‌هایی که هنوز زایمان نکرده‌اند، IUD را به عنوان روش جلوگیری پیشنهاد نمی‌کنیم. البته باید به این موضوع هم توجه داشته باشیم که همه افراد هم این مشکلات را پیدا نخواهند کرد، ولی توجه به این نکته ضروری است.

 

علاوه بر این موارد، اگر خانمی به دلیل پارگی کیست تخمدان جراحی شود یا آپاندیسیت داشته باشد و دیر به فکر بیفتد، مواد داخل شکم پراکنده شده و با وجود جراحی باز هم به دلیل این‌که مواد داخل شکم رها شده، می‌تواند باعث چسبندگی رحم و لوله‌های رحم به روده‌ها شود و همین موضوع به کم شدن میزان تحرک لوله‌ها منجر خواهد شد.

 

در مورد اندومتریوز باید گفت در هر سیکل قاعدگی خونی است که به داخل شکم برگشت پیدا می‌کند؛ بنابراین می‌توان گفت برگشت خون قاعدگی تقریبا برای تمام خانم‌ها اتفاق می‌افتد، اما این‌که چرا بعضی از افراد در اثر این برگشت خون دچار اندومتریوز می‌شوند و دیگران نمی‌شوند هنوز مشخص نیست.

طی این بیماری، بافت رحم در جای دیگری غیر از رحم از جمله داخل شکم جایگزین خواهد شد و با وجود این‌که اندومتریوز هیچ وقت سرطانی نمی‌شود، اما عواقب بدی برای بیمار به دنبال خواهد داشت. چون در هر جایی که داخل شکم جایگزین شود، همان‌جا می‌چسبد، عمیق و بزرگ می‌شود و چسبندگی‌های بسیار بدی برای بیمار ایجاد می‌کند. طوری که حتی در مورد بعضی از بیماران می‌گوییم لگن منجمد پیدا کرده‌ و تمام لوله، تخمدان، روده‌ها و رحم چسبندگی بسیار بدی پیدا کرده است.

 

چه کار باید کرد؟

چسبندگی‌های لوله می‌تواند هم عوامل داخلی داشته باشد و هم خارجی. به عبارت دیگر، در مورد بعضی از این عوامل می‌توان از بروز چنین مشکلی پیشگیری کرد و در مورد برخی هم کاری از دست ما ساخته نیست.

 

دکتر مشیری با بیان این مطلب، توضیح می‌دهد: به عنوان نمونه، اگر کیست خاصی وجود دارد که ساده نیست و پزشک به بیمار می‌گوید که باید برداشته شود یا کیست ساده‌ای که بزرگ باشد و پزشک پیشنهاد کند قبل از پاره شدن آن را بردارید، اگر زودتر و بموقع برداشته شود باعث می‌شود میزان چسبندگی داخل شکم و لوله‌ها نیز کمتر شود. یا اگر در مورد آپاندیسیت، مشکل بموقع تشخیص داده شود هیچ زمانی چسبندگی اتفاق نمی‌افتد.

 

با این حال، نباید فراموش کنیم هر جراحی‌ای که انجام می‌شود، اگر تعدد داشته باشد می‌تواند یکی از علل چسبندگی لوله‌های رحمی به حساب بیاید.

 

در مورد عفونت‌ها نیز باید گفت عفونت‌هایی را که به وجود می‌آید باید درمان کرد و معمولا این درمان دو طرفه انجام می‌شود؛ یعنی هم زن و هم شوهر. چون معمولا آقایان علامت‌دار نمی‌شوند، ولی حامل عفونت هستند و اگر درمان اتفاق نیفتد، خانم مدتی خوب است و دوباره مبتلا خواهد شد و همین ابتلای مکرر می‌تواند باعث آسیب مژک‌ها از داخل رحم و لوله‌ها شود و از داخل چسبندگی‌های لوله به وجود می‌آید که بسیار بدتر از چسبندگی‌هایی است که در خارج لوله اتفاق می‌افتد.

 

لاپاراسکوپی

چسبندگی علامت مشخصی ندارد

دکتر مشیری توضیح می‌دهد: این چسبندگی‌ها بیشتر دردهای مبهم شکمی خواهد داشت و اگر بیماری دچار اندومتریوز باشد، دردها کاملا مشخص خواهد بود.

 

چسبندگی علامت خاصی ندارد و بیماران اغلب به صورت ثانویه به پزشک مراجعه می‌کنند؛ ثانویه با دردهای شدید یا ثانویه با نازایی و... که در این مواقع، پزشک باید شرح حالی از بیمار بگیرد و مشکل را تشخیص دهد.

 

با انجام سونوگرافی مورد خاصی مشخص نمی‌شود و به کمک لاپاراسکوپی و عکس رنگی که از رحم گرفته می‌شود، می‌توان وضعیت لوله‌ها را در کنار هم مشخص کرد.

 

از طریق عکس رنگی که کمی هم دردناک است می توان مسیر لوله های رحم و خود رحم را دید و شکل رحم را تشخیص داد. یکی اینکه آیا این رحم دچار ناهنجاری است یا خیر؟ آیا این لوله های رحمی دچار انسداد هست یا خیر؟

 

البته با توجه به نوع انسداد فرق می کند. اگر انسداد در قسمت اول لوله رحمی یعنی قسمتی که از رحم منشا می گیرد باشد این می تواند به دو علت باشد: یا اینکه لوله رحمی دچار مشکل است و این انسداد از منشا آن است یا بخاطر عفونت یا آندومتریوز و ... یا اینکه می تواند یک امر فیزیولوژیک باشد، یعنی در اثر اسپاسم لحظه آن ناحیه، ماده ی حاجب رد نشده است.

 

بنابراین قدم بعدی در این موارد حتما لاپاراسکوپی است. با لاپاراسکوپی حفره ی شکم دیده می شود و داخل حفر ها و لگن با بزرگنمایی چند برابر مشاهده می گردد و تشخیص داده می شود که آیا لوله رحمی مشکل دارد یا مخاط داخل لوله های رحمی دچار مشکل است.

 

از طرفی در عکس رنگی در بیهوشی می توان یک ماده ی رنگی به دهانه ی رحم فرستاد که این ماده وارد رحم و لوله می شود و چون زیر بیهوشی است، معمولا آن اسپاسم برطرف شده و خیلی اوقات لوله باز می شود.

 

در مورد درمان نیز با توجه به علت اصلی ایجادکننده مشکل، باید اقدامات لازم را انجام داد که به گفته دکتر مشیری برخی از این موارد قابل درمان است و برخی دیگر را نمی‌توان درمان کرد.

به طوری که اگر چسبندگی باشد، سعی می‌کنیم تا حد امکان آن را آزاد کنیم، اما اگر مژک‌ها داخل لوله‌ها و رحم خیلی آسیب دیده باشند، نمی‌توانیم کار زیادی انجام دهیم و باید بیمار را برای استفاده از روش‌های کمک باروری بفرستیم.


مطالب پیشنهادی:

اثرات امواج تلفن همراه بر سلامت افراد

اقدامات اساسی در تخصیص منابع در نظام سلامت

عوارض شیرین کننده های بدون کالری چیست؟

ورزش چگونه در درمان و پیشگیری از سرطان سینه زنان کمک می کند؟

دسترسی به تمامی این مطالب در سایت

http://maktoobshop.com

 


افتادگی رحم چیست؟

وبلاگ زیر جهت دریافت مقالات علمی و افزایش اگاهی شما عزیزان ایجاد شده است


http://maktoobshop.com/


افتادگی رحم چیست؟


افتادگی رحم یعنی پایین آمدن رحم در امتداد کانال واژینال. پرولاپس یا افتادگی رحم، معمولا در زنان پس از دوران یائسگی یا پس از چندین بار زایمان رخ می‌دهد.


 


 


افتادگی رحم زنان




افتادگی رحم یا پرولاپس محدودیت سنی ندارد، ولی معمولا در زنان پس از دوران یائسگی رخ می‌دهد .


همچنین در خانم هایی که چندین بار زایمان طبیعی کرده اند و ضعف عضلات و سایر بافت های دستگاه تناسلی را دارند، دیده می شود.


افتادگی رحم علاوه بر خانم هایی که چند بار زایمان داشته اند، خانم های چاق و یا کسانی را که سرفه های مزمن می کنند گرفتار می سازد. البته این بیماری ممکن است در دختران نیز ایجاد شود.


عواملی که باعث فشار خارجی بر عضلات و رباط‌ها می‌شوند، می‌توانند افتادگی ایجاد کنند. چاقی از مهم‌ترین این عوامل است.


بیماری‌هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می‌شوند نیز بی تاثیر نخواهند بود.


ناکارآمدی عروق مغزی، انسداد خروج ادرار، تحریک موضعی یا عفونت نیز سبب این بیماری می شوند.


 


انواع افتادگی رحم




در افتادگی رحم، رحم در امتداد کانال واژینال (مهبل) پایین افتاده و احساس سنگینى و ناراحتى در لگن و کمردرد ایجاد می شود.

یک برآمدگى قابل توجه ممکن است در مهبل احساس شود. در موارد شدیدتر، رحم ممکن است عملا از مهبل بیرون بزند


افتادگی رحم انواع مختلف دارند و به خفیف، متوسط و شدید دسته بندی می شود.


در نوع خفیف بیماری، فرد ناراحتی چندانی احساس نمی کند.


در نوع متوسط آن، خانم احساس بیرون افتادن چیزی از درون واژن و یا فشار و سنگینی در واژن می کند. همچنین کمردرد و درد شکم ناشی از پایین آمدن اجزای داخل شکم که به نحوی با رحم در ارتباط اند وجود دارد.


در نوع شدید بیماری، علایم شدید می شود و تمام جسم رحم به طرف بیرون حالت برجستگی پیدا می کند. در این حالت رحم به علت تماس با ران ها و لباس زیر، تغییر حالت داده و گاهی هم زخمی می شود. علاوه بر آن احتمال هجوم میکروب ها و ایجاد عفونت وجود دارد.


بروز بیماری قبل از سن یائسگی با علایم دیگری همچون ترشح زیاد و خونریزی های نامنظم واژینال همراه است. احتمال ایجاد عفونت، تجمع ادرار و بی اختیاری ادرار وجود دارد. گاهی اشکال در اجابت مزاج نیز دیده می شود.


این بیماری برای فرد بسیار ناراحت کننده است و در موارد پیشرفته موجب بروز مشکلات روحی ـ ‌روانی در فرد می شود.

دستگاه تناسلی خانم ها.





عوارض افتادگی رحم




اشکال در دفع مدفوع و ادرار، ناراحتی مبهم در لگن، درد حین روابط زناشویی، بی‌اختیاری ادرار هنگام خندیدن، عطسه یا سرفه نیز از نشانه های شایع در افتادگی رحم است.


در موارد شدید پرولاپس رحم، گردن رحم زخم می‌شود و با بیرون زدن رحم، به دلیل تماس با لباس زیر امکان عفونت رحمی افزایش می‌یابد.


گاهی هم افتادگی در سایر اندام‌ها اتفاق می‌افتد، مثل افتادگی مثانه و رکتوم و همین امر باعث بروز اشکال در ادرار کردن و افزایش خطر عفونت می‌شود.


 


درمان افتادگی رحم




اگر پرولاپس رحم خفیف باشد، نیازی به درمان نیست و معمولا تمرین‌ها و ورزش‌هایی که باعث سفت شدن عضلات و رباط‌های کف لگن می‌شوند، به درمان آن کمک می‌کنند، اما اگر شدید و علایم آن آزاردهنده باشد و فعالیت‌های روزانه فرد را مختل کند، حتما باید تحت درمان قرار گیرد. البته درمان این بیماری بسته به نوع و شدت آن و نیز سن فرد مبتلا متغیر است. تشخیص نوع آن توسط متخصص صورت می گیرد و درمان با توجه به موارد ذکر شده و این که خانم تمایل به بچه دار شدن دارد یا خیر، متفاوت است.


 


توصیه ها




ـ مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم و ویتامین د برای جلوگیری از بروز این حالت مۆثر است.


ـ روزی سه مرتبه و هر مرتبه 50 بار رحم خود را به داخل جمع کرده و رها کنید.


ـ از زایمان های سخت طبیعی خودداری شود.


ـ هورمون درمانی تقریبا یک سال قبل از یائسگی شروع شود. این شیوه موجب افزایش قدرت عضلات و بافت دستگاه تناسلی می شود.


ـ علایم را جدی بگیرید و از مراجعه به پزشک متخصص زنان کوتاهی نکنید.



بخش سلامت تبیان

مطالب پیشنهادی

ژن درمانی از درمان بیماری ها تا بهسازی نژادی و استفاده بعنوان یک سلاح

نقش نانو تکنولوژی در پزشکی وسلامت عمومی

دیابت از شناخت علائم تا درمان و راههای پیشگیری

حقایقی در باره ایدز و لزوم آموش جنسی

ایجاد تعادل در بیماران مبتلا به ام اس